فضائل الشهداء (در قلمرو آفتاب)

هوالجمیل

سایه‌سار امنیت و آرامش

مروری بر زندگی پربار مرحوم عطاء‌الله کاویانی

نام پدر : مرحوم حاج نعمت الله

تولد: 2/9/1328

وفات: 16/6/1394

محل دفن: قطعۀ ایثارگران آرامستان سید نسیمی زرقان

یکی از اتفاقات ناگوار امسال که تمام مردم زرقان و اطراف را در ماتم فرو برد وفات نابهنگام کسی بود که یک عمر برای عزت و استقلال میهن، جانش را به کف گرفته بود و سینه‌اش در برابر دشمنان ایران و اسلام سپر کرده بود: سرهنگ عطاء‌الله کاویانی، یکی از فرماندهان و پیش‌کسوتان جهاد و شهادت، که نامش مساوی امنیت بود و شهرها و مناطق مختلف در سایۀ مهر و امرش آرام می‌گرفتند و هر روز و شب هزاران خانواده در حوزۀ فرماندهی‌اش به آرامش و اطمینان و امنیت می‌رسیدند، مردی که آوازۀ اقتدارش در دل حرامیان و راهزنان هراس می‌افکند و منطقه را برای تبهکاران ناامن می‌کرد. مردی که حضورش در هر مکان و زمان ضامن رفاه و نشاط و آسایش مردم بود. فرماندۀ زیرک، مجرب و مقتدری که اهل زد و بند با فرصت‌طلبان و زیاده‌خواهان نبود و بی‌ملاحضه و بی‌پروا بر آنان می‌تاخت و امنیت و آسایش مردم را با هیچ چیز معامله نمی‌کرد و تهدیدها و تطمیع‌ها ذره‌ای خلل در ارادۀ علی‌وار او بوجود نمی‌آورد. و عجبا که چنین مرد پرصلابتی، دارای روحی بسیار لطیف و مهربان بود و در هر حال لبخند از لبانش دور نمی‌شد و با زیردستان چنان صمیمی و خودمانی بود که هر کسی به راحتی می‌توانست با او ارتباط برقرار کند و حرف دلش را بزند.

فرماندۀ مدبر و جسوری که سالها از عمرش را در میادین نبرد حق علیه باطل گذرانده بود و رشادت و مدیریت و حماسه‌آفرینی‌های او هنوز زبانزد اکثر رزمندگان اسلام است. او چند بار بویژه از ناحیۀ سر مجروح شده بود ولی راز جانبازی‌اش را فقط عدۀ معدودی می‌دانستند.

او پس از جنگ، سالها فرماندهی انتظامی شهرهای مختلف ازجمله بندرعباس، میناب، کازرون و مرودشت را به عهده داشت و پس بازنشستگی نیز با مسئولین طراز اول کشور ارتباطی تنگاتنگ داشت و معمولاً در استان فارس برای حل مشکلات انتظامی و امنیتی از او مشورت و کمک می‌گرفتند.

سرهنگ کاویانی، شهید زنده‌ای بود که یک عمر شهید زیست و اگرچه ظاهراً در جبهه‌ها به شهادت نرسید ولی از نظر مردم و رزمندگان اسلام، شهید به حساب می‌آید و نام گرانقدرش را با عظمت و احترام یاد می‌کنند.

نهایتاً در روز16 شهریور 1394 در تاکستان خود در منطقۀ صدرآباد زرقان در اثر سکتۀ قلبی و مغزی به دیدار معبود شتافت و در جوار رحمت حق در کنار برادر شهیدش محمد جواد کاویانی، آرام گرفت.

روحش شاد و یادش گرامی

والسلام – محمد حسین صادقی