چهار مؤلفه شهيد شناسي
هوالجميل
چهار مؤلفه شهيد شناسي
وقتي كه بحث از غيرت و شجاعت شهدا و ايثارگران انقلاب و دفاع مقدس پيش ميآيد بعضي از عزيزان نسل سوم به ياد قهرمانان شكستناپذير فيلمهائي ميافتند كه نويسنده و كارگران به آنها قدرت بخشيده تا در هر عملياتي پيروز باشند.
اگرچه بسياري از شهدا و رزمندگان به راستي اينگونه بودند ولي قدرت و دريادلي و عظمت آنها را بايد در چيزهاي ديگري جستجو كرد. نبايد به رسم فيلمهاي جديد و مقتلهاي قديم از خود بپرسيم كه اين شهيد چند نفر را كشته است و با چند لشكر درگير شده و چند پادگان و مقر نظامي تسخير كرده و چند نفر را به اسارت گرفته است. چون اكثر فيلمها غير واقعياند و ساخته تخيل نويسندگان آنها و روش رزم در مقتلهاي كهن نیز با توجه به سلاحهای جدید و جنگهای نوین، ديگر كاربرد ندارد كه يك نفر به ميدان برود و با شمشير و گرز و سپر با دشمن درگير شود و بكشد و يا كشته گردد.
تصويري كه ما از جنگهاي قديم و جديد در ذهن داريم معمولاً منطبق بر همين قياسات است و ميزان پُردلي و شجاعت و شهامت قهرمانان جنگي را از شگردهاي فيلمسازي و يا مقتلخواني ياد گرفتهايم. در حاليكه درباره شهدا و ايثارگران خودمان نبايد چنين توقع و انتظاري داشته باشيم.
حضور در جبهههاي نبرد حق عليه باطل به تنهائي گوياي تمام جوانمردي و رشادت آنهاست و اگر مظلوميت و گمنامي و خلوص نيت را بر مؤلفه حضور بيفزائيم ديگر نبايد دنبال دليل ديگري براي اثبات روح بزرگ آنها بگرديم. آنها با چهار شناخت وارد صحنههاي نبرد شدند و بررسي همين چهار شناخت تا اندازهاي ميتواند شخصيت آنها را به تصوير بكشاند و آن چهار شناخت عبارتند از:
1. هدفشناسي
2. دوستشناسي
3. دشمنشناسي
4. زمانشناسي
خاطرات و شخصيت و منش شهدا معمولاً در اين چهار حوزه بايد بررسي و كنكاش شود و ثبت و ضبط گردد و هدف ما در اين راه مقدس نيز همين است.
والسلام
محمدحسين صادقي
زرقان فارس - بهمن ماه 87
